Novas

venres, 12 de xaneiro de 2018

sen zapatos



Camiñaría con area nos zapatos.

Xa perdín a conta dos quilómetros percorridos,
entre lama, pedras e asfalto xeado
e recordo con detalle milimétrico onde quedaron
os meus zapatos sen vida.


Foi o meu avó quen se deu de conta
da nudez do meus pes,
no preciso momento no que os perdía.


Detivo a súa marcha ao instante seguinte,
quitou as súas vellas botas de cazador
apoiounas nun penedo, e
invitoume a poñelas.


Recordo que chovía
unha choiva morna de verán.

Poema creado por Adelaida Abad Isla

Ningún comentario:

Publicar un comentario

LIGAZÓNS DE INTERESE

AS NOSAS WEBS


[Logo deseñado por David Fernández Hermida]